Verhalen

Interview met Karin Jongedijk

14-11-2011 | Karin Jongedijk

Karin is op 19 augustus 1996 bij Heisterkamp in dienst getreden. Inmiddels is ze een ervaren rijdster! Lees hier het interview met Karin.


Waarom ben je chauffeuse geworden?

Vroeger ging ik met mijn ouders op vakantie. Ik zat als klein meisje achter in de auto en keek altijd naar de grote vrachtwagens die we op de snelweg voorbij reden. Toen dacht ik al ‘Ohh, rijden op zo’n grote truck, dat wil ik ook!’. Uiteindelijk ben ik na mijn 17e als administratief medewerkster aan de slag gegaan. Daarna heb ik nog een tijd in de gezondheidszorg gewerkt. De droom van vrachtwagenchauffeur heb ik eigenlijk nooit helemaal uit mijn hoofd gezet. Daarom ben ik op mijn 26e opnieuw de schoolbanken ingegaan en alle diploma’s voor het chauffeursvak behaald. Binnen een jaar was ik al klaar en heb ik bij Heisterkamp gesolliciteerd. Na een rij-proef kon ik hier meteen aan de slag.

Hoe is het om als chauffeuse bij een internationaal transportbedrijf te werken?

Ik heb als vrouw zijnde nooit een probleem gehad. In het begin vroeg ik mijn collega’s nog wel vaak om uitleg of om tips, maar uiteindelijk deed ik alles zelf. Ik merk dat de mannelijke collega’s hier dan ook wel bewondering voor hebben. Het is en blijft wel een echte mannenwereld. Je wordt dan ook wel vaak vreemd aangekeken. Als ik op de snelweg naast een busje vol met bouwvakkers rij, dan zie je ze echt stomverbaasd kijken en elkaar aanstoten: ‘Kijk een vrouw achter het stuur’.

Loop je als vrouw zijnde tegen bepaalde problemen op?

Nee eigenlijk niet. Het is wel zo dat bij het lossen je vaak het moeilijkste plekje of hoekje krijgt. Dan staan de mannen om de hoek te kijken of het wel lukt. In het begin reed ik veel koppelritten. Daarna ben ik voor Gent en Loos gaan rijden, als tijdelijke vervangster van een collega. Toen mijn vervanger terug was en ik weer koppelritten zou gaan rijden, heeft het bedrijf zelfs naar Heisterkamp gebeld en gevraagd of ik niet voor hen kon blijven rijden. Dat maakt me wel trots.

Wat maakt het chauffeursleven voor jou zo bijzonder?

Natuurlijk is het de vrijheid die je hebt. Je zit in de truck, je kunt zo hard als je wilt meezingen met een liedje op de radio, het rijden in de natuur, noem maar op. Daarnaast kom je ook veel met mensen in contact. Nee, eenzaam is het absoluut niet. Chauffeur worden doe je niet zomaar; het is een roeping. Anders lukt het ook niet.

Je mooiste truck waarin je hebt gereden?

Ik heb in drie verschillende types DAF gereden. Mijn huidige truck is auto 1200. De DAF automaat rijdt naar mijn mening het fijnst. Maar ik weet nog wel dat ik reuze trots was op mijn eerste “eigen” auto. Dit was geen nieuwe, maar een gebruikte DAF met nummer 42. Ik heb af en toe wel in een ander merk gereden, maar DAF blijft mijn favoriet. Ik ben dan ook een echte DAF fan; een geweldige probleemloze auto met prachtige rijeigenschappen.

En dan nu de belangrijkste vraag; wie zijn de betere chauffeurs, mannen of vrouwen?

Over het algemeen zijn vrouwen in het verkeer minder roekeloos en agressief en hebben ze meer geduld en respect. Maar of ze daar nou betere chauffeurs om zijn?

Ze veroorzaken in ieder geval minder ongelukken. Maar laat ik het erop houden dat er goede mannelijke en goede vrouwelijke chauffeurs zijn.

 

« Terug