We volgden de E20 en om 15.06 uur reden wij voorbij Knudshoved. Hier lag een beetje sneeuw op de heuvels. Het was op dat moment nog wel droog, maar de lucht werd alsmaar donkerder. Ik zat te denken aan de terugweg richting Polen; als dat maar goed gaat. Maar ik bleef positief denken. Een uur later begon het te sneeuwen. Binnen 10 minuten was de hele weg helemaal wit geworden. Na een half uur was alles in de omgeving helemaal wit. Voor mij reden de mensen maximaal 70 km/h en de ruitenwissers konden de sneeuw niet meer weg krijgen. Op een gegeven moment reed ik nog zo’n 40 km/h en op de rechter zijstrook stonden heel veel auto’s stil. Deze waren te bang om nog verder door te rijden. Op de rechter rijbaan lag ijs, hierdoor was het bijna niet meer mogelijk op deze baan te rijden. Net als een aantal andere trucks, ben ik toen ook op de linker baan gaan rijden. Ik reed steeds langzamer…uiteindelijk nog maar 15 km/h, totdat er een auto voor mij stopte. Toen was het gedaan met rijden. Onder de sneeuw lag zoveel ijs dat ik niet meer verder kon. Het was 17.30 uur en nog maar twee uur geleden was het nog helemaal droog. Ik stapte uit de truck en de sneeuw kwam in mijn schoenen… brrrr wat koud! Gelukkig was mijn rit nog niet helemaal voorbij, zoals een truck op de andere kant van de weg. Ik zag hoe hij nog probeerde iets te doen, helaas zonder succes…Het werd steeds donkerder. Ik keek op mijn horloge en inmiddels was het al 21.30 uur. Langs de kant stonden we te wachten op hulp of op beter weer, maar dat zat er waarschijnlijk niet meer in. Velen probeerden sneeuwkettingen eronder te doen, maar we stonden op een heuvel. Het sneeuwde en sneeuwde maar door… Achter mij stond een hele rij met auto’s. De mensen waren zelfs een bbq aan het maken midden op de weg. Het was reeds 22.00 uur en we gingen er van uit dat we nog wel veel langer op deze plek zouden blijven. Op een gegeven moment kwam er hulp. Dit was onze kans! De chauffeur van de hulpdienst was heel vriendelijk en heeft ons geholpen. Uiteindelijk kon ik verder rijden. Pas in Hamburg kon ik een vrije parkeerplaats vinden en was blij dat ik veilig stil kon staan. Na mijn rust reed ik direct verder richting Oldenzaal. Hier heb ik de trailer afgekoppeld. Alleen nog tanken, de auto wassen, douchen en richting huis! Jammer genoeg viel ik toen ook nog onder de douche op een flesje parfum, met als gevolg een flinke snee in mijn hand. Mirosław Kręzel